Türksün di mi?

Türk olmak deyince aklımıza binbir türlü aşağılama geliyor. Bunu dünyada ancak Türkler yapar. ya da Falanca ülkede "çimlere basmayın" yazısı Türkçeymiş ve benzeri bir sürü laf biliyorum. Kendimizdeki ezikliği her fırsatta dile getiriyor olmamızı gördükçe şahsen ben üzülüyorum. Cem Yılmaz vari "Türksün di mi?"ler de böyle bir şey belki de. Belki de "kendimizle barışık" olduğumuzun bir göstergesi olabilir mi?

Tabi şaka ve mizah kaynakları bir yere kadar normal karşılanabilir, ama ya gerçekten beynimize kazıdığımız "Biz böyle yapmayız"lar, ve "bizde böyle olmaz"lar? Yani olumsuz anlamda olanlardan bahsediyorum.

Bunlardan biri de "Türkler okumaz" gibi bir şey örneğin. Türkler yeterince okumuyor olabilir ama bunu içselleştirmenin, "işte okumuyoruz!" demenin verdiği eziklik? Sanki diğer tüm milletler her yönüyle bizden daha fazla okuyormuşcasına bir hayıflanma...

Yazıldığı tarihten bu yana uzun zaman geçmiş ama Elif Şafak'ın bu yazısı konuyu çok güzel açıklıyor.

Artık "Türksün di mi?"yi de belki bir kenara bırakmak gerekiyor.