türk

Guitar Hero'dan sonra Türk işi, Bağlama Hero karşınızda:

Geçen denk geldim, her zaman olduğu gibi şarkıların adlarına bile bakmadan dinliyorum. Ama grubun adı İngilizce, gayet de metal tandanslı: Soul Sacrifice. İçinde sacrifice varsa tamamdır, kesin metal. Soul falan diyor, demek ki içsel tınılara yer veriyor. Sağlam bir gruptur herhalde...

Albümdeki Türkçe şarkıya da henüz gelmemiştim. Ekşi'de okudum. Albümü dinledim, çok beğendim. Meğerse Türk grubuymuş.

Gerçekten de Türk grubuna böyle isim verecekleri aklıma gelmezdi. Demek ki isimlendirme görüntü gibi bir şey. Görünüşe aldanmayacaksın, adına da.

Bu kadar konuştuktan sonra bir de müzikleriden örnek vermek lazım. Alın size Çocuk Bahçesi adlı şarkı;

Soul Sacrifice - Çocuk Bahçesi

Türk olmak deyince aklımıza binbir türlü aşağılama geliyor. Bunu dünyada ancak Türkler yapar. ya da Falanca ülkede "çimlere basmayın" yazısı Türkçeymiş ve benzeri bir sürü laf biliyorum. Kendimizdeki ezikliği her fırsatta dile getiriyor olmamızı gördükçe şahsen ben üzülüyorum. Cem Yılmaz vari "Türksün di mi?"ler de böyle bir şey belki de. Belki de "kendimizle barışık" olduğumuzun bir göstergesi olabilir mi?

Tabi şaka ve mizah kaynakları bir yere kadar normal karşılanabilir, ama ya gerçekten beynimize kazıdığımız "Biz böyle yapmayız"lar, ve "bizde böyle olmaz"lar? Yani olumsuz anlamda olanlardan bahsediyorum.

Bunlardan biri de "Türkler okumaz" gibi bir şey örneğin. Türkler yeterince okumuyor olabilir ama bunu içselleştirmenin, "işte okumuyoruz!" demenin verdiği eziklik? Sanki diğer tüm milletler her yönüyle bizden daha fazla okuyormuşcasına bir hayıflanma...

Yazıldığı tarihten bu yana uzun zaman geçmiş ama Elif Şafak'ın bu yazısı konuyu çok güzel açıklıyor.

Artık "Türksün di mi?"yi de belki bir kenara bırakmak gerekiyor.

yahoyt.com'da gördüm ama aslında daha evvelden şu reklamı görmüştüm: