Mayıs 2009

Uzun zamandır adam akıllı yazamamamı yüksek baskı altında bulunmama bağlasam, beni tanıyanların pek çoğu gülüp geçer herhalde. İşsiz Adam olmak böyle bir şey işte. Yazıp çizeceğiniz, söyleyeceğiniz pek çok şey olur ama mesele hayatın idame edilmesi olmasından ötürü artık geyiğe bir son vermenin gerektiğini, adam akıllı bir işe başlayıp çalışmak gerektiğini falan filan düşünmeye başlarsınız. Yani en azından benim için durum böyle oldu.

Bazı arkadaşlarımın "başı boş olma" mevzuundaki ölçülerinden biri de çok film seyretmektir. Film zaman alır, örneğin bir filmi hızlıca izleyemezsiniz. Belki çok kitap okursunuz, hızlı okuma teknikleri falan kullanıyorsunuzdur. Ya da bir film mümkün olduğunda bırakıp, kaldığınız yerden izleyemezsiniz. Yani belli bir "bütün zaman" ayırmalısınız bir filme. Ama kitabı bir yerde bırakıp daha sonra kaldığınız yerden okumaya devam edebilirsiniz. Hal böyşe olunca, eğer insan çok film izliyorsa, daha doğru açıklamak gerekirse: "izleyebiliyorsa", demek ki vakti boldur, işi yoktur. İşte tam o duruma geldim. Bu arkadaşlarımın ölçülerine de uyuyorum. Bol bol film, dizi vs izliyorum.

Şirketler kriz mriz deyip personel çıkarırlarken, bizim gibi yeni mezun (ya da "tecrübesiz") mühendisi kim n'apsın, değil mi? Telekom'a CV bıraktım, mülakata çağırdılar, iki hafta geçti ne olumlu ne olumsuz bir cevap vermediler. Beklemedeyim. Bir de KPSS var, evlere şenlik. "Full çekmeden" istediğimiz yere girmek zor tabi. Geriye askerlik kalıyor. KPSS'den de bir şey çıkmazsa artık askere gidip vatani görevimizi yerine getirme zamanı gelmiş demektir.

İnsanın böyle yüksek stres ve baskı altında blog yazabileceğine inanabiliyor musunuz? Ben pek inanamadım. İnanmadığım bir işi de yapamıyorum galiba :)

Foturaf: Anabel Lia